Deformująca artroza

Choroby stawów są jedną z głównych przyczyn spadku jakości życia populacji. Zniekształcająca się choroba zwyrodnieniowa stawów prowadzi do znacznego obniżenia jakości życia pacjenta ze względu na utrzymujący się ból i upośledzoną funkcję stawów. Bez leczenia patologia ta stale postępuje. Z tego artykułu dowiesz się, dlaczego i jak rozpoczyna się deformacja stawów, jakie są jej objawy oraz podstawowe zasady leczenia. A także o cechach leczenia tej choroby w klinikach.

Ogólne informacje na temat deformującej artrozy

Deformująca choroba zwyrodnieniowa stawów (choroba zwyrodnieniowa stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów) jest chorobą metaboliczno-dystroficzną, której towarzyszy zniszczenie chrząstki, a następnie proliferacja tkanki kostnej i deformacja stawów. Stałe mechaniczne podrażnienie wszystkich tkanek stawowych prowadzi do okresowego zapalenia błony maziowej (zapalenia błony maziowej), co dodatkowo pogarsza stan pacjenta.

Połączenie zapalenia błony maziowej z dystrofią i deformacją stawu doprowadziło do tego, że choroba ta jest często nazywana chorobą zwyrodnieniową stawów, a także chorobą zwyrodnieniową stawów i deformującą chorobą zwyrodnieniową stawów. Zgodnie z 10. Międzynarodową Klasyfikacją Chorób nazwy te są tożsame. Kod choroby według 10 ICD to M15-M19.

Wcześniej uważano, że jest to choroba związana z wiekiem, która rozwija się na tle starzenia się organizmu. Jednak obecnie ustalono, że choroba zwyrodnieniowa stawów może rozwinąć się w każdym wieku, w tym u dzieci. W zależności od wielu przyczyn choroba może postępować powoli lub szybko. Dlatego lepiej jest leczyć go na początkowych etapach, kiedy proces łatwiej jest zatrzymać lub spowolnić. Ale możesz pomóc pacjentowi nawet w zaawansowanym stadium.

Przyczyny i mechanizm rozwoju

Zniekształcająca artroza może mieć charakter pierwotny, gdy nie można ustalić jednoznacznej przyczyny, oraz wtórny, rozwijający się po przebytych chorobach i urazach.

Pierwotna deformacyjna choroba zwyrodnieniowa stawów jest głównie chorobą związaną z wiekiem. Ma to związek nie tylko z wiekiem, ale także z historią rodziny, nadwagą i siedzącym trybem życia. Postępuje powoli, ale systematycznie. Procesy patologiczne w stawach związane są głównie ze zmniejszeniem objętości mazi stawowej, zaburzeniami odżywienia tkanek oraz zanikiem (zmniejszeniem objętości) chrząstki stawowej. Staje się cieńsza, pęka, kości ulegają uszkodzeniom, co stymuluje ich wzrost wraz z powstawaniem narośli brzeżnych – osteofitów, które deformują staw. Stałe podrażnienie przyczynia się do okresowego występowania stanów zapalnych, jednak nadal przeważają procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne.

Wtórna choroba zwyrodnieniowa stawów rozwija się w każdym wieku po przebytych chorobach i urazach. Główne powody:

• ostre obrażenia – złamania śródstawowe, zwichnięcia i podwichnięcia, ciężkie stłuczenia;
• trwałe mikrourazy związane z działalnością zawodową sportowców – jedna z najczęstszych przyczyn;
• wrodzona dysplazja (anomalie rozwojowe);
• osteochondropatia – zniszczenie stawów na skutek niedożywienia; na przykład choroba Perthesa, która rozwija się w okresie dojrzewania;
• zaburzenia metaboliczne – otyłość i siedzący tryb życia, zaburzenia metabolizmu puryn z odkładaniem się soli kwasu moczowego w jamie stawowej (dna moczanowa) itp.;
• choroby endokrynologiczne – cukrzyca, zaburzenia hormonalne u mężczyzn i kobiet związane z zaburzeniem równowagi hormonów płciowych itp.;
• procesy zapalne – przewlekłe zapalenie stawów – reumatoidalne, łuszczycowe itp.;
• choroby powodujące problemy z krążeniem w kończynach dolnych – żylaki (częściej u kobiet), zarostowe zapalenie wsierdzia, miażdżyca tętnic kończyn dolnych (częściej u mężczyzn).

Jeśli przyczyna nadal działa (na przykład stan zapalny lub zaburzenia endokrynologiczne), przyczynia się to do szybkiego postępu deformującej choroby zwyrodnieniowej stawów.

Dlatego wtórne procesy patologiczne są bardziej niebezpieczne; wymagają terminowej konsultacji z lekarzem w celu leczenia choroby podstawowej.

Objawy deformującej artrozy

Głównymi objawami deformującej artrozy są bóle stawów, deformacje i zaburzenia funkcji stawów. Pierwotna artroza związana z wiekiem występuje i postępuje powoli. Przebieg wtórnej artrozy zależy od przyczyny jej rozwoju - urazu lub choroby.

Pierwsze znaki

W początkowej fazie nie dochodzi do deformacji stawu ani upośledzenia jego funkcji. Ból ma charakter mechaniczny i pojawia się po długotrwałym chodzeniu lub staniu. W spoczynku mijają wystarczająco szybko. Charakterystyczny jest także lekki ból początkowy i niewielka sztywność ruchu – objawy te pojawiają się po przespanej nocy lub długotrwałym przebywaniu w pozycji wymuszonej i ustępują w ciągu kilku minut od rozpoczęcia aktywności fizycznej. Ale to już pierwszy dzwonek - sygnał, że musisz udać się do lekarza.

Oczywiste objawy

Ból po wysiłku jest bardziej intensywny i nie ustępuje natychmiast. Pojawia się długotrwały ból nocny, a czasami bolesne konwulsyjne drganie mięśni. Bóle mięśni mogą mieć charakter długotrwały, odruchowy, związany ze zwiększonym obciążeniem kończyny.

Podczas ruchu pojawia się charakterystyczny chrzęszczący dźwięk - trzeszczenie, który wskazuje na nierówności powierzchni stawowych. Okresowo skóra w dotkniętym obszarze puchnie i ulega lekkiemu zapaleniu, ból staje się stały, a temperatura ciała może wzrosnąć, ale po pewnym czasie objawy te ustępują bez leczenia. Wskazuje to na procesy zapalne w błonie maziowej - zapalenie błony maziowej. Po każdym zaostrzeniu zapalenia błony maziowej aktywowany jest postęp procesów zwyrodnieniowo-dystroficznych. Często na tym etapie pacjent wymaga wsparcia przy chodzeniu i korzysta z laski. Z biegiem czasu staw ulega deformacji i stopniowo traci swoją funkcję.

Na palcach czasami widać narośla kostne – węzły Heberdena i Boucharda, zmieniające kształt dłoni.

Mamy dobrą wiadomość – wszystko to można leczyć. Ale musisz wybrać odpowiednią klinikę, w której lekarze mają doświadczenie w leczeniu takich chorób.

Niebezpieczne objawy

Następujące objawy są sygnałem, że należy pilnie zgłosić się do lekarza:

• ból stawów stał się stały i nasilał się w nocy;
• tkanki okołostawowe okresowo puchną i ulegają zapaleniu, czasami towarzyszy temu niewielki wzrost temperatury ciała;
• staw zwiększył swoją objętość z powodu wzrostu kości;
• ruchom towarzyszy trzeszczenie;
• kończyna jest trudna do zgięcia i wyprostowania;
• trzeba chodzić z laską.

Jeśli doświadczysz takich objawów, nie zwlekaj i natychmiast zasięgnij pomocy lekarskiej.

Dlaczego deformacja artrozy jest niebezpieczna?

Mimo powolnego postępu zwyrodnienie stawów jest chorobą o poważnych konsekwencjach.

Stopnie/stadia deformacji artrozy

Istnieją różne klasyfikacje deformującej artrozy. Większość specjalistów trzyma się klasyfikacji klinicznej i radiologicznej opracowanej na początku lat 60. ubiegłego wieku. Zgodnie z tą klasyfikacją wyróżnia się 3 stopnie deformującej choroby zwyrodnieniowej stawów:

1. Deformująca artroza pierwszego stopnia (wczesny etap). Może przebiegać bezobjawowo lub towarzyszyć mu lekki ból podczas wysiłku. W badaniu RTG brak zmian lub pewne zmniejszenie szpary stawowej i niewielkie pogrubienie powierzchni stawowych tkanki kostnej (początkowe objawy osteosklerozy).
2. Deformująca artroza drugiego stopnia (etap postępujący). Ból jest silny, bolesny i często pojawia się nie tylko w ciągu dnia, ale także w nocy. Trzeszczenie podczas aktywnych ruchów, pierwsze objawy ograniczenia funkcji stawów i ruchomości. Na radiogramie: szpara stawowa zmniejsza się 2-3 razy, początkowe oznaki deformacji stawów (osteofity), ciężka osteoskleroza.
3. Zniekształcająca artroza III stopnia (stadium zaawansowane). Ból jest stały, bolesne trzeszczenie spowodowane pojawieniem się u myszy stawowych - oddzielonych segmentów kości. Na radiogramie: szpara stawowa jest praktycznie nieobecna, przerośnięte osteofity znacznie deformują staw. Widoczna jest ciężka osteoskleroza, obszary martwicy z utworzeniem torbielowatych ubytków i fragmentów kości (sekwestra).

Nie rozpaczaj: doświadczony lekarz może pomóc pacjentowi na każdym etapie choroby!

Możliwe komplikacje

Jeśli choroba nie jest leczona lub leczona samodzielnie bez szukania pomocy medycznej, nie można uniknąć następujących powikłań:

• stały silny ból nie tylko podczas ćwiczeń, ale także w spoczynku;
• uporczywa deformacja stawowa;
• utrata funkcji kończyny – trudności w zgięciu, wyprostowaniu, rotacji, a nawet całkowitym bezruchu;
• zmniejszona wydajność i niepełnosprawność.

Zaostrzenia

Zwiększony ból jest zwykle związany z zaostrzeniem procesu zapalnego - zapaleniem błony maziowej. Powierzchnia stawowa lekko puchnie, staje się bolesna, czasami pojawia się lekkie zaczerwienienie skóry, a temperatura wzrasta do 37. Czasami wzmożony ból wiąże się ze zmianami pogody (zmiany ciśnienia atmosferycznego itp.). W przypadku zaostrzenia potrzebujesz:

• weź lek przeciwbólowy;
• nałóż żel (maść, krem) o tym samym składzie znieczulającym na bolesny obszar;
• połóż się, ustaw dotknięty obszar ciała w pozycji podwyższonej;
• po ustąpieniu bólu udaj się do kliniki; Jeżeli ból jest bardzo silny, należy wezwać lekarza domowego.

Lokalizacje

Każda lokalizacja i postać artrozy wiąże się z poważnymi powikłaniami, dlatego nie należy opóźniać leczenia.

Deformująca artroza stawów szkieletowych może mieć różne lokalizacje. Każda lokalizacja ma swoją własną charakterystykę.

Deformująca artroza stawów nóg

Najczęstsza lokalizacja. Różne stawy nóg mają swoją własną charakterystykę budowy, funkcjonowania i przebiegu choroby zwyrodnieniowej stawów.

Zniekształcająca artroza stawu biodrowego (biodra).

Staw biodrowy musi wytrzymać obciążenie całego ciała. Deformująca artroza stawu biodrowego może być związana z wiekiem, być skutkiem gruźlicy kości, wrodzonych wad stawowych lub osteochondropatii (choroba Perthesa). Staw biodrowy jest położony głęboko, więc gdy rosną osteofity, pobliskie mięśnie i więzadła mogą ulec uszkodzeniu i zapaleniu. Ucisk naczyń krwionośnych i nerwów jest również możliwy przy pojawieniu się objawów neurologicznych - bólu wzdłuż uciśniętego nerwu i zaburzeń czucia.

Deformująca artroza stawu kolanowego

Najczęstszą przyczyną zniekształceń zwyrodnieniowych stawów kolanowych są zmiany i urazy związane z wiekiem. Pierwotna zwyrodnieniowa choroba zwyrodnieniowa stawów związana z wiekiem jest chorobą występującą głównie u kobiet. Urazy mogą wystąpić zarówno u kobiet, jak iu mężczyzn, w każdym wieku. Częste urazy kolana związane są ze specyfiką jego budowy i funkcjonowania – nawet niewielkie, ale ostre odchylenie od normalnych parametrów ruchu może prowadzić do kontuzji. Niepokoi mnie silny ból i niemożność pełnego zgięcia kolana. Odkształcająca się artroza stawu kolanowego charakteryzuje się także pojawieniem się zmian patologicznych w stawach biodrowych i skokowych.

Kostka

Choroba zwyrodnieniowa stawów rozwija się powoli, początkowo niezauważona, ale już w drugiej fazie rozwija się zespół przewlekłego bólu. Często komplikuje to płaskostopie, co dodatkowo zwiększa ból, szczególnie podczas ruchu. Całkowite unieruchomienie zdarza się rzadko, jednak dość często proces ten komplikuje podwichnięcie i zwichnięcie stawu skokowego.

Deformująca artroza stawów dłoni

Kończyny górne rzadziej niż kończyny dolne ulegają ostrym urazom, dlatego przyczyną deformacji zwyrodnieniowych stawów rąk są najczęściej choroby zapalne i aktywność zawodowa (mikrourazy systematyczne).

Deformująca artroza stawu barkowego

Przyczyną zniekształcającej artrozy barku są często makro- i mikrourazy u sportowców i osób wykonujących ciężką pracę fizyczną. W tym przypadku uszkodzeniu ulegają także tkanki okołostawowe, co prowadzi do rozwoju ich stanu zapalnego – zapalenia okołostawowego stawu ramiennego, które nasila ból oraz schorzeń zwyrodnieniowo-dystroficznych stawów. Przyczyną choroby może być również przewlekłe zapalenie stawów, najczęściej reumatoidalne zapalenie stawów. Choroba jest długotrwała, bolesna i często powoduje niepełnosprawność.

Deformująca artroza stawu łokciowego

Łokieć ulega ostrym urazom (upadek na rękę) i systematycznemu narażeniu na wibracje, co jest typowe dla takich zawodów jak budowniczowie, górnicy itp. Przyczyną jest również przewlekłe zapalenie stawów, ale nieczęsto. Choroba początkowo postępuje niezauważona, jednak stopniowo pojawia się ból przy zginaniu i prostowaniu ramienia w łokciu, a następnie dochodzi do dysfunkcji kończyny.

Deformująca artroza ręki

Zniekształcająca artroza ręki rozwija się po urazach i reumatoidalnym zapaleniu stawów. Uszkodzeniu ulega głównie staw nadgarstkowo-śródręczny kciuka, w wyniku czego rozwijają się w nim procesy zwyrodnieniowo-dystroficzne z bólem i dysfunkcją. W reumatoidalnym zapaleniu stawów deformacja stawów występuje na tle ciągłego zaostrzenia procesu zapalnego i dlatego często prowadzi do niepełnosprawności.

Deformująca artroza palców

Deformujący proces dystroficzny tej lokalizacji jest konsekwencją mikrourazów podczas systematycznego wykonywania drobnych prac (szycie, dziewiarstwo) lub procesów zapalnych. Łuszczycowe zapalenie stawów wpływa na końcowe stawy palców. Wzrost osteofitów w tym obszarze nazywany jest węzłami Heberdena. W reumatoidalnym zapaleniu stawów zajęte są dolne stawy międzypaliczkowe, a znajdujące się na nich narośle kostne nazywane są węzłami Boucharda.

Deformująca artroza stawu skroniowo-żuchwowego (TMJ)

Rozwija się na tle problemów stomatologicznych, które powodują stany zapalne lub słabe krążenie w okolicy stawu skroniowo-żuchwowego. Podczas żucia lub otwierania ust pojawia się bolący ból, któremu towarzyszy charakterystyczny chrzęszczący dźwięk. Wraz z zaostrzeniem zapalenia błony maziowej ból nasila się. Zaawansowana choroba może prowadzić do asymetrii twarzy i zaburzeń mowy.

Diagnostyka

Bez lekarza nie da się postawić prawidłowej diagnozy w domu, dlatego bardzo ważny jest wybór kliniki, w której można przeprowadzić pełne badanie:

• Diagnostyka laboratoryjna – badania krwi wykrywające choroby zapalne, metaboliczne i autoimmunologiczne.
• Instrumentalne metody badawcze:
  1. Rentgen dotkniętego stawu;
  2. rezonans magnetyczny (MRI) – jeśli jest to konieczne w celu wyjaśnienia diagnozy w początkowych stadiach choroby;
  3. USG – w celu wykrycia zaburzeń w otaczających tkankach miękkich;
  4. artroskopia z biopsją tkanki – jeśli jest to konieczne w celu wyjaśnienia charakteru procesu patologicznego.

Leczenie zniekształcającej artrozy

Zniekształcająca artroza wymaga długotrwałego, kompleksowego leczenia, obejmującego:

• terapia lekowa;
• nielekowe metody leczenia;
• metody tradycyjne;
• leczenie chirurgiczne.

Terapia lekowa

Podstawowym celem jest ulżenie chorym osobom w bólu. W tym celu przeprowadza się leczenie objawowe. W zależności od nasilenia zespołu bólowego leki z następujących grup leków są przepisywane domięśniowo, doodbytniczo, doustnie lub zewnętrznie:

• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które mają działanie przeciwbólowe. Wszystkie NLPZ dzielą się na:
  1. nieselektywne – pierwsze leki z tej grupy, które hamują działanie enzymu cyklooksygenazy (COX), biorącego udział w syntezie prostaglandyn (PG) – substancji biologicznie czynnych, wspomagających stany zapalne; ale istnieją PG, które odpowiadają również za inne reakcje fizjologiczne, na przykład za ochronę błony śluzowej przewodu pokarmowego (GIT) przed uszkodzeniem; hamowanie tych PG prowadzi do podrażnienia przewodu pokarmowego, dlatego nieselektywne NLPZ są przeciwwskazane przy procesach wrzodowych w różnych odcinkach przewodu pokarmowego; ale są to skuteczne środki i przy braku przeciwwskazań do stosowania są przepisywane na artrozę;
  2. selektywne (selektywne) - leki najnowszej generacji, które hamują działanie wyłącznie enzymu COX-2, który jest odpowiedzialny za syntezę prozapalnych PG; nie tłumią działania COX-1 i nie powodują skutków ubocznych ze strony przewodu pokarmowego; można je stosować w chorobach przewodu pokarmowego.
• Leki zwiotczające mięśnie, łagodzące bolesne skurcze mięśni.
• Miejscowe środki znieczulające to zastrzyki w najbardziej bolesne miejsca.

Terapia patogenetyczna (wpływ na mechanizmy rozwoju choroby) obejmuje:

1. Preparaty zawierające chondroitynę i glukozaminę (chondroprotektory) to substancje biologicznie czynne, które sprzyjają odbudowie tkanki chrzęstnej; są przepisywane w postaci tabletek, zastrzyków, maści.
2. Preparaty na bazie kwasu hialuronowego - iniekcja śródstawowa poprawia właściwości amortyzacyjne stawu, zapobiega urazom chrząstki i tkanki kostnej.

Leczenie niefarmakologiczne

Ta część leczenia zachowawczego obejmuje: prawidłowe, zbilansowane odżywianie, środki stabilizujące stawy, fizykoterapię, masaże, metody fizjoterapeutyczne itp.

Jedzenie

Nie ma specjalnej diety na deformującą chorobę zwyrodnieniową stawów. Należy przestrzegać zasad racjonalnej, pożywnej diety, wykluczając z diety produkty wysokokaloryczne (mięso tłuste, konserwy, kiełbasy wędzone) i łatwo przyswajalne węglowodany (słodycze, wypieki, słodkie napoje gazowane), gdyż jest to niezbędne do utrzymania prawidłowej masy ciała, zapobiegając otyłości.

Unieruchomienie stawu

Powstaje potrzeba unieruchomienia, aby zapewnić kończynie prawidłową pozycję. W tym celu przepisuje się im noszenie ortez, nakolanników (jeśli pacjent ma deformującą artrozę stawu kolanowego), stabilizację stawów za pomocą specjalnych taśm klejących (taping), wsparcie podczas chodzenia o laskach i kulach.

Gimnastyka lecznicza (fizjoterapia) i masaż

Aktywność fizyczna stymuluje przywrócenie funkcji stawów. Dlatego kompleksy terapii ruchowej są głównym rodzajem leczenia deformującej choroby zwyrodnieniowej stawów. Kompleksy dobierane są indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od jego stanu. Pierwsze zajęcia muszą być prowadzone pod okiem instruktora fizjoterapii i dopiero po opanowaniu przez pacjenta prawidłowego wykonywania wszystkich ćwiczeń, można je wykonywać w domu. Podstawowe zasady prowadzenia terapii ruchowej:

• regularność zajęć;
• żadnych gwałtownych ruchów;
• zwiększanie obciążeń pod kontrolą bólu – gdy tylko pojawi się ból, obciążenie zostaje zmniejszone.

Bardzo korzystne jest pływanie i delikatne ćwiczenia fizyczne (pilates, joga). Nie zaleca się skakania ani zabaw na świeżym powietrzu obciążających patologicznie zmienione stawy.

Masaż aktywizuje krążenie krwi i metabolizm w tkankach stawowych i okołostawowych, sprzyjając ich regeneracji.

Fizjoterapia

Fizjoterapia jest koniecznie częścią kompleksowej terapii. Przepisywane są zabiegi eliminujące ból, stany zapalne i obrzęki w przebiegu zapalenia błony maziowej (elektroforeza ze środkiem znieczulającym, glikokortykosteroidem), likwidujące skurcze mięśni (parafina, ozokeryt), stymulujące regenerację tkanek (terapia magnetyczna i laserowa) oraz zwiększające ogólną odporność organizmu (UVR).

Środki ludowe

Metody te pozwalają poszerzyć zakres kompleksowego leczenia i zmniejszyć obciążenie lekiem:

• bulion cebulowy w bulionie warzywnym; Cebulę średniej wielkości posiekać, podsmażyć na maśle, następnie gotować w pół litrze wody, aż cebula całkowicie się zagotuje; do bulionu dodać szklankę bulionu warzywnego (kapusta + marchewka + ziemniaki) i doprowadzić do wrzenia; powstały bulion podzielić na 2 porcje i wypić w dwóch dawkach na pół godziny przed posiłkiem; kurs od 4 do 6 tygodni; doskonale stymuluje procesy metaboliczne;
• masaż miodowy przed snem; Nałóż łyżkę ciepłego, płynnego miodu na bolesny obszar nad stawem i wcieraj lekkimi, okrężnymi ruchami przez 3-5 minut; przykryć bawełnianą serwetką, zawinąć i pozostawić na noc.

Chirurgiczne leczenie zniekształceń zwyrodnieniowych stawów

W przypadkach, gdy zachowawcze metody leczenia nie pomagają, wykonuje się endoprotezologię – wymianę zniszczonego stawu na sztuczny.

Podejście do leczenia choroby w klinikach

Specjaliści kliniki wykorzystują nie tylko wszystkie nowoczesne metody diagnozowania i leczenia choroby zwyrodnieniowej stawów, ale także aktywnie korzystają z tradycyjnych, orientalnych metod. Takie jak refleksologia (akupunktura, moksyterapia, akupresura), ziołolecznictwo itp.

Każdy pacjent jest dla nich wyjątkowy. Takie podejście pozwala szybko wyeliminować ból i znacznie przyspieszyć proces leczenia i rehabilitacji pacjentów z deformującą chorobą zwyrodnieniową stawów. Dzięki regularnemu leczeniu podtrzymującemu pacjenci zapominają o swoich problemach i prowadzą normalne życie.

Ogólne zalecenia kliniczne

W przypadku choroby zwyrodnieniowej stawów możesz i powinieneś:

• poruszaj się więcej, naprzemiennie obciążenia z odpoczynkiem;
• regularnie angażuj się w terapię ruchową; Pływanie jest szczególnym priorytetem;
• jedz prawidłowo i regularnie;
• unikać urazów fizycznych i długotrwałego stresu – zmniejsza to ryzyko postępu choroby;
• stosować się do wszystkich zaleceń lekarza.

Nie możesz:

• podnosić ciężary, wykonywać ciężką pracę fizyczną;
• wykonywać ćwiczenia fizyczne, gdy pojawia się ból;
• przebywać przez długi czas w pozycji wymuszonej, szczególnie w pozycji stojącej;
• pozwolić na pojawienie się nadwagi;
• dużo palisz i pijesz za dużo alkoholu.

Zapobieganie

Aby zapobiegać związanym z wiekiem schorzeniom zwyrodnieniowo-dystroficznym, należy prowadzić zdrowy, aktywny tryb życia. Aby zapobiec wtórnej chorobie zwyrodnieniowej stawów, wszystkie choroby i urazy stawów muszą być starannie leczone.

Często zadawane pytania dotyczące choroby

• Czy można zatrzymać deformującą artrozę?

  Nie tylko jest to możliwe, ale i konieczne. Może to zrobić tylko lekarz.

• Jak szybko postępuje deformacja zwyrodnieniowa stawów?

  Wszystko zależy od genetyki, trybu życia i stosowania się do zaleceń lekarza.

• Który lekarz Cię leczy?

  W zależności od przyczyny rozwoju może to zrobić ortopeda traumatolog lub reumatolog.

• Jakie rokowanie zwykle dają lekarze?

  Całkiem możliwe jest zatrzymanie postępu choroby i poprawa jakości życia na każdym etapie.

• Czy u dzieci może rozwinąć się choroba?

  Tak, na tle wrodzonych wad rozwojowych stawów, a także po przebytych chorobach i urazach.

Artroza deformacyjna jest chorobą długotrwałą, stale postępującą. Nieleczone gwarantuje rozdzierający ból i niepełnosprawność. Tylko lekarz może pomóc, ale bardzo ważne jest, aby wybrać klinikę z doświadczonymi specjalistami. Lekarze na pewno Ci pomogą!